Yaş artdıqca qadın orqanizmində estrogen, progesteron və testosteron kimi hormonların səviyyəsi tədricən azalır. Eyni zamanda maddələr mübadiləsinin sürəti zəifləyir, əzələ kütləsi azalır, piy toxumasının miqdarı isə artmağa meyilli olur. Bundan əlavə, stress, yuxu pozğunluğu və fiziki aktivliyin azalması da bədən çəkisinin artmasına təsir göstərən mühüm amillərdir.
Artıq çəki təkcə estetik problem deyil. O, ürək-damar xəstəlikləri, şəkərli diabet, arterial hipertenziya, oynaq xəstəlikləri və digər xroniki patologiyaların inkişaf riskini artırır. Buna görə də 40 yaşdan sonra sağlam bədən çəkisinin qorunması ümumi sağlamlığın vacib şərtlərindən biri hesab olunur.
1. Estrogen
40 yaşdan sonra qadın cinsi
hormonları olan estrogenlərin səviyyəsi
tədricən azalır. Bunun nəticəsində qadın orqanizmində özünəməxsus kompensasiya
mexanizmi işə düşür: orqanizm estrogen çatışmazlığını yağ toxumasının
toplanması hesabına kompensasiya etməyə çalışır. Yağ toxumasında yerləşən
xüsusi fermentlər böyrəküstü vəzilərdə sintez olunan androgenləri (kişi cinsi
hormonlarını) estrogenə çevirir.
Beləliklə, dərialtı piy
toxuması estrogen ehtiyatlarının saxlanıldığı bir növ "depo" rolunu
oynayır. Hormonal disbalans nə qədər güclü olarsa, orqanizm bir o qədər çox yağ
ehtiyatı toplamağa meylli olur.
2. Progesteron
Progesteron
səviyyəsinin azalması toxumalarda mayenin ləngiməsinə səbəb olur ki, bu da
ödemlərin yaranmasına və bədən çəkisinin artmasına gətirib çıxarır.
3. Testosteron (androgen hormonu)
Bu
cinsi hormon əsasən əzələ kütləsinin formalaşmasına və saxlanılmasına
cavabdehdir.
40
yaşına çatdıqda qadınlarda testosteronun sintezi 20 yaşla müqayisədə təxminən
iki dəfə azalır və yaş artdıqca bu göstərici daha da aşağı düşür.
Testosteronun
azalması əzələ kütləsinin azalmasına səbəb olur. Halbuki əzələ toxuması
əhəmiyyətli miqdarda enerji sərf edir. Buna görə də əzələ kütləsinin azalması
maddələr mübadiləsinin zəifləməsinə və çəkinin artmasına şərait yaradır.
4. Kortizol (stress hormonu)
Kortizol
qorxu, narahatlıq, fiziki və ya psixoloji stress zamanı böyrəküstü vəzilər
tərəfindən sintez olunur.
Bu
hormon diqqətin cəmlənməsini yaxşılaşdırır, qan dövranını gücləndirir və
qlükozanın sintezini artıraraq orqanizmi streslə mübarizə aparmaq üçün əlavə
enerji ilə təmin edir.
Yaş
artdıqca psixoloji yüklənmələrə qarşı müdafiə mexanizmləri zəifləyir və stress
xroniki xarakter alır. Buna cavab olaraq böyrəküstü vəzilər daha çox kortizol
ifraz edir.
Nəticədə
orqanizmdə bir sıra funksional pozğunluqlar meydana gəlir. Xüsusilə:
- qanda şəkərin səviyyəsi
yüksəlir;
- karbohidratlardan yağ sintezi
güclənir;
- aclıq hissi artır;
- orqanizm kalorilərə qənaət
etməyə və yağ ehtiyatı toplamağa başlayır.
Aydındır
ki, stress nə qədər uzun sürərsə, bədən çəkisinin artması ehtimalı da bir o
qədər yüksək olar.
5. İnsulin və insulinrezistentlik
İnsulin səviyyəsinin yüksəlməsi ən çox
şəkərlə zəngin qidaların qəbulu nəticəsində baş verir. İnsulin çox olduqda, o,
qlükozanı hüceyrələrə intensiv şəkildə daxil edir. Hüceyrələrin istifadə edə
bilmədiyi artıq qlükoza isə yağa çevrilir.
Zaman keçdikcə hüceyrələr özlərini qorumaq
məqsədilə insulinə daha az həssas olurlar. Bu vəziyyət insulinrezistentlik adlanır.
Nəticədə istifadə olunmayan qlükoza yağ ehtiyatı şəklində toplanır.
Perimenopauza və menopauza dövründə
insulinrezistentliyin inkişaf riski əhəmiyyətli dərəcədə artır.
6. Qrelin
Qrelin mədənin
selikli qişası tərəfindən sintez olunan hormondur. O, qida həzm olunduqca və
qanda qlükozanın səviyyəsi azaldıqca ifraz olunur.
Qrelin beyinə qida
qəbulunun zəruri olduğu barədə siqnal göndərir.
Bəzən bu mexanizm
pozulur və qrelinin həddindən artıq ifrazı normadan artıq qida qəbuluna səbəb
olur.
7. Leptin
Leptin qrelin
hormonunun əks təsir göstərən hormonudur. O, qida qəbulu zamanı, həmçinin piy
toxumasında sintez olunur.
Qida qəbulundan sonra
leptinin səviyyəsi tədricən artır, qrelinin təsirini zəiflədir və beyinə toxluq
hissi haqqında siqnal göndərir.
Leptinin səviyyəsi
aşağı olduqda insan daim aclıq hiss edir.
Piylənmə zamanı isə
sinir sistemi çox vaxt leptinin göndərdiyi toxluq siqnallarına cavab vermir. Bu
vəziyyət leptinrezistentlik
adlanır və nəticədə iştahın tənzimlənməsi pozulur.
Bədən çəkisini necə normal
saxlamaq və ya artıq çəkidən necə xilas olmaq olar?
Sadalanan bütün dəyişikliklər qadın orqanizminin yaşlanmasının fizioloji xüsusiyyətləridir. Onların qarşısını tam almaq mümkün olmasa da, problemi düzgün qiymətləndirərək həyat tərzini dəyişmək mümkündür.
İlk növbədə, 45 yaşdan sonra bədən çəkisinin
artmasına səbəb ola biləcək müxtəlif xəstəliklər istisna edilməlidir.
Bunun üçün mütləq endokrinoloq və ginekoloq
müayinəsindən keçmək tövsiyə olunur.
Bu mütəxəssislər hormonal dəyişikliklərin
patoloji xarakter daşıyıb-daşımadığını müəyyən edə bilərlər. Çox vaxt məhz
hormonal balansın pozulması nəzarətsiz çəki artımının əsas səbəbi olur.
Nə yemək lazımdır?
Əgər sağlamlıq vəziyyətində hər hansı problem
yoxdursa, ilk növbədə qidalanma rejiminizi yenidən nəzərdən keçirmək lazımdır.
40 yaşdan sonra qadının qidalanması 20 və ya
30 yaşındakı dövrdə olduğu kimi olmamalıdır. Yaş artdıqca gündəlik enerji
tələbatı azalır və qəbul edilən kalorilərin miqdarını da azaltmaq lazımdır.
Orta hesabla:
- 40 yaşdan sonra gündə 1800 kkaldan çox olmayaraq
enerji qəbul etmək tövsiyə edilir.
- 45 yaşdan sonra isə gündəlik
enerji qəbulu 1600 kkaldan artıq olmamalıdır.
Tövsiyələr
1.
Gündəlik duz qəbulunu Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatının tövsiyəsinə uyğun olaraq 5 qramdan artıq etməmək
vacibdir.
2. Sadə
şəkərlərin qəbulunu məhdudlaşdırmaq lazımdır. Şirin qazlı içkilər, konfetlər,
tortlar, pirojnalar, peçenye və digər şirniyyatların istifadəsini minimuma
endirmək tövsiyə olunur.
3.
Kolbasa məhsulları, qaz və ördək əti, paştetlər və digər yağlı qidalar
rasiondan çıxarılmalıdır.
4.
Xolesterinin səviyyəsini azaltmağa kömək edən liflə zəngin tam taxıl məhsulları
gündəlik qidalanmaya daxil edilməlidir.
5. Qidalanmada
tərəvəzlər üstünlük təşkil etməlidir. Xüsusilə tünd yaşıl yarpaqlı tərəvəzlər
kalsium və K vitamini ilə zəngin olduğundan osteoporozun profilaktikası üçün
böyük əhəmiyyət daşıyır.
6.
Kalsiumla zəngin az yağlı süd məhsullarından (kəsmik, kefir, yoqurt, qatıq və
s.) müntəzəm istifadə etmək tövsiyə olunur.
7.
Meyvə və giləmeyvələr gündəlik rasionun ayrılmaz hissəsi olmalıdır. Xüsusilə
mavi və bənövşəyi rəngli meyvələr güclü antioksidantlarla zəngindir.
8.
Yağsız mal əti, dana əti, toyuğun döş əti, hinduşka və digər yağsız ət növləri
mütləq rasiona daxil edilməlidir. Bu məhsullar hormonal tarazlıq üçün vacib
olan B₆ vitamini və sink mənbəyidir.
9.
Menyuda Omeqa-3 və Omeqa-6 polidoymamış yağ turşuları ilə zəngin balıq və digər
dəniz məhsulları da yer almalıdır.
Orqanizmdə su balansının qorunması
Orqanizmdə normal su balansını qorumaq
vacibdir. Gün ərzində ən azı 1,5 litr təmiz su içmək tövsiyə olunur. Su maddələr
mübadiləsinin yüksək səviyyədə saxlanılmasında mühüm rol oynayır.
Həftədə 1–2 dəfə "aclıq günü" elan etmək də faydalıdır. Bu
günlərdə gündəlik qida rasionunu adi həcmdən təxminən 20–40% azaltmaq məsləhət görülür.
Səhər yeməyi vacibdir
Səhər qida qəbulu maddələr mübadiləsini
aktivləşdirir və orqanizmi gün ərzində kalorilərin daha səmərəli sərf
olunmasına hazırlayır.
Şam yeməyindən imtina etmək düzgün deyil
"Axşam saat
6-dan sonra yemək olmaz" prinsipi hər zaman düzgün hesab edilmir.
Acqarına yatmaq
yuxunun keyfiyyətini pisləşdirə bilər. Şam yeməyi yüngül, asan həzm olunan və
az yağlı qidalardan ibarət olmalıdır.
Sərt pəhrizlər və aclıq tövsiyə edilmir
45 yaşdan yuxarı qadınlar üçün sərt pəhrizlər
və uzunmüddətli aclıq tövsiyə olunmur.
Menopauza dövründə bir çox qadınlarda:
- kalsium
çatışmazlığı inkişaf edir ki, bu da osteoporoz riskini artırır;
- zülal
çatışmazlığı yarana bilər ki, bu da anemiyanın inkişafına səbəb ola bilər.
Qidalanmanın kəskin şəkildə dəyişdirilməsi
orqanizmin normal tarazlığını poza və müxtəlif sağlamlıq problemlərinə gətirib
çıxara bilər.
Sağlam və fizioloji hesab olunan arıqlama
tempi ayda 4 kq-dan çox olmamalıdır.
Bu çox çətindir.
Bəs nə etmək olar?
40 yaşdan yuxarı qadınların sağlamlıq,
gözəllik və həyat keyfiyyətini yaxşılaşdırmaq məqsədilə həyat tərzini dəyişmək
qərarı təqdirəlayiqdir.
Lakin uzun illər formalaşmış vərdişləri
dəyişmək hər zaman asan olmur. Xüsusilə də uzun müddət artıq çəki problemi
yaşayan qadınlar üçün düzgün qidalanmaya keçid çətin ola bilər.
Daha çox yatmaq
lazımdır
Keyfiyyətli və kifayət qədər yuxu artıq çəki
ilə mübarizədə mühüm rol oynayır.
Araşdırmalar göstərir ki, yuxu çatışmazlığı:
- qrelin
hormonunun səviyyəsini artırır;
- leptinin
səviyyəsini azaldır.
Bu hormonal disbalans iştahanın artmasına və
daimi aclıq hissinin yaranmasına səbəb olur.
Fiziki aktivlik
40 yaşdan sonra testosteron səviyyəsinin
azalması əzələ tonusunun zəifləməsinə və əzələ kütləsinin azalmasına gətirib
çıxarır.
Nəticədə əzələ toxuması tədricən piy toxuması
ilə əvəz olunur.
Buna görə də normal bədən çəkisini qorumaq,
artıq çəkidən xilas olmaq və əzələ kütləsini saxlamaq üçün müntəzəm fiziki
aktivlik vacibdir.
İdman məşqlərinin aşağıdakılarla müştərək tətbiqi xüsusilə faydalıdır:
- piyada
gəzintilər;
- üzgüçülük;
- velosiped
sürmə;
- rəqs;
- yoqa
və ya pilates;
- digər
aktiv istirahət növləri.
Stressi idarə etməyi
öyrənin
40 yaşdan sonra qadınlarda hormonal
dəyişikliklər stressə və emosional gərginliyə qarşı davamlılığın azalması ilə
müşayiət oluna bilər.
Kortizol hormonunun həddindən artıq ifrazı
insanı narahatlıq və mənfi emosiyaları qida ilə kompensasiya etməyə sövq edə
bilər.
Bu səbəbdən:
- güclü
emosional və fiziki yüklənmələrdən mümkün qədər uzaq durmaq;
- psixoemosional
tarazlığı qorumaq;
- kifayət
qədər yatmaq;
- müntəzəm
fiziki aktiv olmaq;
- balanslaşdırılmış
və tam dəyərli qidalanmaq tövsiyə olunur.
Bədən kütlə indeksinin (BKİ) hesablanması
Bədən kütlə indeksi (BKİ) aşağıdakı
düsturla hesablanır:
BKİ = bədən çəkisi (kq) / boy² (m²)
BKİ-ni
hesablamaq üçün bədən çəkinizi kiloqramla götürün və boyunuzun metr ilə ifadə
olunan qiymətinin kvadratına bölün. Məsələn, boyunuz 165 sm (1,65 m)-dirsə,
əvvəlcə çəkinizi 1,65-ə, sonra alınan nəticəni yenidən 1,65-ə
bölün. Əldə olunan rəqəm sizin bədən kütlə indeksinizdir (BKİ).
Əgər
BKİ:
- 18,5-dən
aşağıdırsa
— bədən çəkisinin çatışmazlığı (kaxeksiya, orqanizmin həddindən artıq
arıqlaması);
- 18,5–24,9 — normal (ideal) bədən çəkisi;
- 25,0–29,9 — artıq bədən çəkisi;
- 30,0–34,9 — I dərəcəli
piylənmə;
- 35,0–39,9 — II dərəcəli piylənmə;
- 40 və yuxarı — III dərəcəli (morbid) piylənmə.
Kaxeksiya
və anoreksiya
"Kaxeksiya" və
"anoreksiya" anlayışlarını bir-birindən fərqləndirmək lazımdır.
Kaxeksiya müxtəlif səbəblərdən, ilk növbədə isə
qidalanmanın çatışmazlığı nəticəsində yaranan orqanizmin ciddi dərəcədə
arıqlaması və tükənməsidir. Bu vəziyyət xüsusilə aclıq şəraitində daha çox
müşahidə olunur.
Anoreksiya (anoreksiya nervoza) isə qidalanma davranışı pozğunluqları
qrupuna aid olan xəstəlikdir. Bu zaman insan öz bədənini düzgün
qiymətləndirmir, kökəlmək qorxusu yaşayır və bunun nəticəsində qida qəbulunu
məhdudlaşdırır.
Kaxeksiya
hər zaman anoreksiya ilə müşayiət olunmur. Məsələn, Leninqrad blokadası
dövründə yaşayan insanların əksəriyyətində qida çatışmazlığı səbəbindən
kaxeksiya inkişaf etmişdi, lakin onlarda anoreksiya yox idi.
Normal
(ideal) bədən çəkisi
Normal
bədən çəkisi konkret bir rəqəm deyil, BKİ-nin 18,5–24,9
aralığıdır.
Bu interval daxilində müxtəlif bədən çəkiləri normal
hesab oluna bilər. Məsələn, boyu 165 sm olan bir qadın
üçün həm 52
kq, həm də 67 kq normal bədən
çəkisi hesab edilə bilər.
Məhz bu BKİ intervalı ideal sayılır, çünki bu
göstəricilər zamanı piylənmə ilə əlaqəli xəstəliklərin inkişaf riski ən aşağı
səviyyədə olur. Bunlara
aşağıdakılar daxildir:
- arterial
hipertenziya;
- 2-ci tip şəkərli
diabet;
- ateroskleroz və
onun ağırlaşmaları (miokard infarktı və insult).
Bu
səbəbdən BKİ-ni qeyd olunan hədlər daxilində saxlamaq sağlamlığın qorunmasına
kömək edir.
Artıq
bədən çəkisi
BKİ-nin 25,0–29,9 arasında olması artıq bədən çəkisini
göstərir və piylənmənin ilkin mərhələsi hesab olunur.
Bu
vəziyyətdə iki fərqli ssenari mümkündür.
Birinci ssenari. İnsan uzun illər, hətta bütün
yetkinlik dövrü ərzində sabit artıq çəki ilə yaşayır. Bu, hiperstenik bədən
quruluşuna malik şəxslərdə və ya uzun müddət güc idman növləri ilə məşğul olan
idmançılarda müşahidə oluna bilər. Belə hallarda yanaşı xəstəliklərin inkişaf
riski nisbətən aşağı olaraq qalır.
İkinci ssenari. Əvvəllər bədən çəkisi normal olmuş,
lakin zaman keçdikcə artaraq artıq çəki həddinə çatmışdır. Bu vəziyyət
proqnostik baxımdan daha əlverişsiz hesab edilir.

















